خصوصيات كاسبِ حبيب خدا

اين كاسب كيست؟ حالا وارد آيات سوره آل عمران مى‏شويم. اين كاسب دو رشته كسب دارد.

اما رشته كسب اول: كسب دنيايى و مادى است، زمينه‏ساز اين كسب، خود پروردگار عالم است، و مواد اين كسب و رشته‏هايش هم اين است:

« زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَ تِ مِنَ النِّسَآءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَـطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالاْءَنْعَـمِ وَالْحَرْثِ ذَ لِكَ مَتَـعُ الْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَـءَابِ »

« زُيِّنَ » فعل مجهول است، و فاعل واقعى آن بى‏شك و ترديد، پروردگار عالم است. ما اينجا در كتابها نه حرف اهل سنت را قبول داريم، نه حرف كسى كه بى‏جهت از خودش براى « زُيِّنَ » فاعل درست كرده است. ما به دليل خود آيات قرآن مجيد، فاعل واقعى « زُيِّنَ » را خدا مى‏دانيم.

در حقيقت آيه اين طورى است: «زَيَّنَ اللّه» كه پروردگار عالم براى كوتاه كردن آيه و براى نشان دادن عظمت مطلب، فاعل ـ كه الله باشد ـ را حذف كرده است، و فعل را از معلوم تبديل به مجهول كرده، معنى‏اش اين شده است: زينت داده شده، آرايش داده شده.

چه كسى زينت و آرايش داده است؟ خدا. چه كسى ابرو و چشمش را درست كرده كه من هوايى بشوم و ميل پيدا كنم؟ خدا. چه كسى آرايشگر اين مواد بوده كه دل من را جذب كند؟ پروردگار عالم.